بعد از مدتها ( بخوانید سالهای دور از خانه ). . . مدیریت برای تنظیمات سایت
یه فوتی تو وبلاگ شدیدا خاک خورده شخصی اینجانب که لی ی پوت باشه کرد
دستش درد نکنه 
حالامن اومدم . . . یه غبار رویی از وبلاگ لی لی پوت بکنم
.
حالا از چی بنویسم از کی بنویسم خوبه ؟
سیاسی را که حرفش را نزن . . . چون میخواهم زنده بمانم
ادیانم . . . که ولش کن
چون منو دور از جونت تو قبر تو که نمی خوابونن
یا
تو را دوباره دور از جونت که تو قبر من نمی خوابونن
عرصه های اجتماعی هم که پنجاه پنجاست هم خوبه و هم بده
البته ناگفته نماند . . . با اینکه عرصه های اجتماعی تو ایران پنجاه پنجاست
اما شدیدا فشار اومده به چند جاشون
عرصه فرهنگی و هنری را هم که ولش
چون بقول خود ما ایرانیا هنر نزد ایرانیان است فقط شامپو بس
هر چند من نمی دونم
با اینکه هنر فقط نزد ما ایرانیا هست شامپو بس
اینهمه فرهنگ و هنر تو کشورای دیگه چه و چیکار می کنن ؟
در عرصه ورزشی هم بحثی توش نیست
که استقلال زلزله محبوب هر چی دله 
و استقلال سرور پرسپولیسه
درباره معلولیتم
زبونم مو در آورد از بس که نوشتمُ این مسئولین زحمت کش هیچکاری نکردن
هیشکی منه معلول را دوست نداره
با این اوصاف
زمانی که چیزی نیست و هیچکی نیست درباره اون من بنویسم
خــــــــــوب
مگه من مرض دارم خودم و شما خواننده محترم را خسته کنم . . . والله
